استان بوشهر در جنوب ایران و در حاشیه خلیج فارس و در گسترده ارتفاعی از سطح دریا تا 1900 متر قرار گرفته است. این استان به دو بخش جلگه ای و کوهستانی تقسیم شده که خاک منطقه جلگه ای، شور و شنی- رسی و منطقه کوهستانی، شنی، گاهی رسی و آبرفتی است. جهت بررسی پراکنش گیاهان دارویی، استان بوشهر به چهار قسمت تقسیم بندی شده و بعد هر سال یک قسمت به طور کامل مورد بازدید قرار گرفت. طی بررسی مناطق استان جمع آوری گونه های دارویی در سالهای 74 تا 78 تعداد 70 گونه گیاه دارویی جمع آوری گردید. از این تعداد 32 گونه علفی، 17 گونه بوته ای، 12 گونه درختچه ای، 7 گونه درختی و 2 گونه غده ای است. اطلاعات مربوط به فرم رویش، ارتفاع از سطح دریا و محل دقیق جمع آوری و نام محلی و... ثبت گردید. همچنین اطلاعات اقلیمی منطقه برای بدست آوردن روابط اکولوژیکی گیاهان جع آوری گردید. همراه با جمع آوری نمونه های گیاهان دارویی در استان بوشهر با مراجعه به افراد بومی مجرب و با سابقه در امر گیاهان دارویی، اطلاعاتی در زمینه های فصل برداشت و اندام مورد استفاده، جمع آوری و یادداشت گردید.

شناخت ویژگی های طبیعی هر منطقه، بخصوص آب و هوا می تواند در امر برنامه ریزی و آمایش آن سرزمین نقش عمده ای ایفا نماید و پهنه   بندی اقلیمی (یعنی شناسایی پهنه  هایی که دارای آب وهوای یکسانی باشند) جهت دستیابی به توسعه همه جانبه در ابعاد مختلف زمانی- مکانی ضروری می باشد. دراین راستا وجود توان های محیطی، اقتصادی، کشاورزی و صنعتی (طرح های عظیم نفت و گاز و پتروشیمی) در استان و بهره برداری بهینه ازآنها و نیز پیش بینی وقوع حوادث طبیعی، چون سیل و خشکسالی و....، ضرورت شناخت صحیح شرایط جوی و ویژگی های آب و هوایی مناطق مختلف و در نهایت پهنه بندی اقلیمی استان بوشهر را بویژه برا ی برنامه ریزان آشکار ساخته است.این پژوهش با استفاده از حجم نمونه آماری اطلاعات هواشناسی سال های (1951تا 2000 میلادی) برای ایستگاه های قدیمی (بوشهر، شبانکاره، دیر، گناوه و برازجان) و اطلاعات هواشناسی سال های (1970 تا2000) برای ایستگاه های جدید (بوشهرساحلی، بندرطاهری) و همچنین بعضی ایستگاه های پیرامونی منطقه به پهنه  بندی اقلیمی ( سنتی و جدید ) استان بوشهر پرداخته  است.بررسی ها نشان داد  که در پهنه  بندی استان با روش های تجربی، توانایی سیستم  های پهنه بندی دمارتون با تفکیک استان به دو ناحیه اقلیمی (خشک و نیمه خشک)، سلیانینوف با دو ناحیه اقلیمی (بیابانی و استپی خشک) و کوپن با دو ناحیه اقلیمی (خشک جنب حاره و نیمه خشک جنب حاره) از سایر روش های پهنه بندی تجربی بیشتر است.با توجه به نارسایی های موجود در روش های طبقه بندی تجربی، برای پهنه بندی اقلیمی استان بوشهر از شیوهای جدید طبقه بندی متکی بر تکنیک های آماری تحلیل عاملی و تحلیل خوشه ای به روش ( Ward) استفاده شده است; که اثرات متقابل تعداد زیادی از عناصر اقلیمی را ملاک تقسیم بندی قرار می دهد و به کمک نرم افزارهای (Excel)، (S-plus) و (Surfer) بر روی ماتریس30 *114 در مساحت23167 کیلومتری استان بوشهردرمقیاس زمانی12 ماهه و سالانه پهنه بندی انجام گرفت. نتایج بررسی ها نشان داد  که مهمترین عوامل تشکیل دهنده اقلیم استان بوشهر به ترتیب اهمیت عبارتند از: 1ـ عامل رطوبی ـ بادی 2ـ عامل ابری ـ بارشی 3 ـ عامل گرمایی ـ دید 4ـ عامل بادی ـ غباری و نواحی اقلیمی استان بوشهر به شرح زیر تقسیم بندی می شود: 1ـ ناحیه دشتی 2ـ ناحیه پارس جنوبی 3ـ ناحیه ساحلی 4ـ ناحیه کوهستانی شمال شرقی 5 ـ ناحیه گناوه ای ـ دشتستانی 6 ـ ناحیه دیلمی.

زردی یکی از بیماریهای متداول خربزه، خیارچنبر، کدو و سایر انواع کدوییان در استان بوشهر است. بیماری ابتدا بصورت لکه های زرد در برگها نمایان می شود و سپس توسعه یافته قسمت عمده یا تمام پهنک را فرا می گیرد. شدت زردی از برگ های جوان به طرف برگ های قدیمی افزایش می یابد. هدف از تحقیق حاضر مطالعه اتیولوژی این بیماری بود.در آزمایش های مقدماتی سرولوژیکی، عصاره گیاهان مبتلا به آنتی سرم ویروس های گزارش شده از منطقه (ویروس موزاییک هندوانه، ویروس موزاییک خیار و ویروس موزاییک کدو) بدون واکنش بود. در عین حال الکترون میکروسکوپی عصاره تغلیظ شده وجود پیکره های رشته ای را در گیاهان مبتلا نشان داد. ویروس همراه با زردی در شرایط گلخانه با مایه زنی مکانیکی عصاره گیاهان آلوده و یا تزریق آن به ساقه انواع کدوییان انتقال نیافت ولی دو جمعیت محلی و غیرمحلی مگس سفید (Bemisia tabaci) قادر بودند پس از تغذیه از گیاهان مبتلا، عامل بیماری را به گیاهچه های سالم کدوییان انتقال دهند و موجب بروز علایم تیپیک بیماری شوند.واکنش زنجیره ای پلی مراز (RT-PCR) با آغازگرهای اختصاصی ویروس کوتولگی زرد کدوییان (Cucurbit yellow stunting disorder virus, CYSDV) منجر به تکثیر قطعه مورد انتظار شد. براساس نوع علایم، مورفولوژی پیکره، عدم انتقال مکانیکی و انتقال با مگس سفید و واکنش زنجیره ای پلی مراز، ویروس همراه با زردی کدوییان در استان بوشهر ویروس کوتولگی زرد کدوییان (CYSDV) از اعضا جنس Crinivirus (تیره Closteroviridae) تشخیص داده شد. سایر ویژگی های این ویروس تحت مطالعه است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سفارش بیش از حد خون بسیار شایع است و باعث کاهش ذخیره بانک خون، کاهش کیفیت واحد خون و افزایش ضایعات ناشی از آن می گردد، ضمن آنکه هزینه زیادی را به مراکز بانک خون و بیمارستان ها تحمیل می کند. به منظور بررسی وضعیت مصرف خون در مراکز درمانی استان بوشهر، یک مطالعه گذشته نگر 8 ماهه بر روی 437 بیمار تحت عمل جراحی در بخش های جراحی عمومی، زنان، ارتوپدی، نورلوژی و اورولوژی استان انجام گرفت و شاخص نسبت C/T (نسبت کراس مچ به تزریق خون) و شاخص تزریق خون TI (نسبت تعداد واحدهای خون) TI (نسبت تعداد واحدهای خون تزریق شده به تعداد بیماران کراس مچ شده) برای آنها محاسبه شد. بیشترین میزان نسبت C/T در بخش زنان با 9/8 و کمترین در بخش ارتوپدی با 2/1 به دست آمد، این نسبت در بخش جراحی عمومی و اورولوژی به ترتیب 94/1 و 28/2 بود. همچنین بالاترین شاخص تزریق خون (TI) در بخش ارتوپدی با 85/1 و کمترین آن در بخش زنان با 14/0 به دست آمد؛ این نسبت در بخش جراحی عمومی و اورولوژی به ترتیب 59/0 و 0.70 بود. بنابراین بازنگری در نحوه سیستم سفارش دهی و مصرف خون در بعضی از بخش های بیمارستانی، به ویژه بخش زنان ضرورری به نظر می رسد.